Kiedy praktykant znajduje w toalecie świeże zwłoki redaktora, losy wydawnictwa JaMas stają pod wielkim znakiem zapytania. Podczas gdy cały zespół walczy z rękopisem grozy i premierą ostatniej szansy, zdezorientowani policjanci próbują dojść, kto wykończył Pawła Chojnowskiego. I to możliwie szybko, gdyż w kark dyszy im autorka bestsellera momentalnego oraz była komendantka policji w jednej imponującej osobie.

Tymczasem ojca dyrektora bardziej niż trup czy dochodzenie zajmuje nadmiar żon w nadmiarze ciąż, kierowniczka redakcji usiłuje dotrwać do emerytury, a nowy kierownik promocji doprowadza wszystkich na skraj apopleksji. Jedyna nadzieja w niewzruszonej sekretarze redakcji, że w tym zamieszaniu doprowadzi bestseller na drukarskie prasy, mordercę do więzienia, a rozwód do skutku.

Wszyscy są tu zgodni tylko co do jednego. To nie ma sensu...

Marta Kisiel – pisarka i tłumaczka, z wykształcenia polonistka. Debiutowała w 2006 roku na łamach internetowego magazynu „Fahrenheit” opowiadaniem "Rozmowa dyskwalifikacyjna". Członkini grupy Fantastic Women Writers of Poland: Harda Horda oraz Stowarzyszenia Unia Literacka. Na swoim koncie ma kilkanaście utworów, m.in. ukochane przez czytelników cykle "Dożywocie" oraz "Małe Licho", jak również komedie kryminalne "Dywan z wkładką" oraz "Efekt pandy". Jej powieści wielokrotnie nagradzano (Nagroda im. Janusza A. Zajdla, Nagroda Polskiej Sekcji IBBY, Nagroda im. Ferdynanda Wspaniałego, Książka Roku portalu lubimyczytac.pl).

Wydawnictwo Mięta
Książkę znajdziesz TUTAJ

Prolog
Redaktor Chojnowski spoczywał na sedesie w pozie niedbałej, będąc wyraźnie pod wpływem grawitacji. Głowa opadła mu ciężko na pierś, okulary zatrzymały się tuż przed czubkiem nosa, a wystająca spod rozpiętej wiatrówki koszula we wzory radosne wydęła na brzuchu. Pewnie zsunąłby się całkiem na podłogę, gdyby nie jego nogi w szarych bermudach, które zatrzymały się jednym kolanem na załomie ściany, drugim zaś na umywalce, działając jak blokada. W rezultacie mężczyzna na pierwszy rzut oka przypominał skomplikowane skrzyżowanie żaby z ludzkim paragrafem. Jedynie jego stopy w mokasynach z czerwonego zamszu prezentowały się stylowo — bez skarpetek, jak należy. Lecz i ten przebłysk męskiej elegancji bladł nieco wobec faktu, że redaktor Chojnowski, choć w pozie swobodnej, na sedesie prezentował się przede wszystkim niezaprzeczalnie sztywno.

Przedstawiciele wydawnictwa w osobach zastygłego w drzwiach praktykanta Olafka oraz wyzierającej mu spod pachy Kasi przyglądali się sparagrafowanym zwłokom w głębokim oniemieniu.

— No, jak to mówią — wymamrotała w końcu Kasia. — Kiedy deadline wejdzie zbyt mocno…